Geschiedenis van Montaione

In het hart van Toscane, op een heuvel, ligt Montaione. Het omliggende landschap wordt gekenmerkt door wijngaarden, olijfbomen en uitgedunde bossen. Groene vlakten nemen een groot deel van het gemeentegebied in.

Als men het uitzicht over het landschap bekijkt, ziet men vele cipressen. Deze bomen staan of alleen en gelden dan als grens tussen boerderijen, of in een rij langs landwegen om wandelaars te beschutten, of naast een landhuis om te dienen als windscherm.

Archeologische vondsten in en om Montaione tonen aan dat er in dit gebied talrijke Etruskisch Romeinse nederzettingen gelegen hebben. De vondsten betreffen vooral grafmonumenten en steenovens. De vondstplaatsen centreren zich rond Aglione, Bellafonte, Iano en Castelfalfi. In de crypte van de huiskapel voor San Biagio (500 meter van Montaione) bevinden zich sporen uit de vroegchristelijke periode.

Na de invallen van de barbaren bouwde men rondom de oude ruïnes nieuwe nederzettingen, vooral op plaatsen, die bijzondere bescherming leken te bieden, zoals Paterno, Marrante, Sala en naderhand ook binnen de grote vestigingsplaatsen van Montaione, dat van vele torens voorzien en door een stevige en solide stadsmuur omgeven was.

Het hierboven beschreven gebied behoorde eens tot het soevereine gebied van de Langobarden 'Allone di Lucca', waarnaar de vesting vernoemd werd. Op oude kaarten vinden we de benaming 'Mons Allonis'.